Heel erg warm

De wandeling van afgelopen maandag begint op het Pannenland. We willen vandaag weer eens naar het eiland van Rolvers om kikkers te zoeken. Het is heel erg warm merken we als we eenmaal op weg zijn.

De gelopen route.

Hoogtekaartje: Het hoogste punt van de wandeling ligt op het eiland van Rolvers het is hier 12m NAP.

Dat het warm is zie je ook aan de damherten die niet vooruit te branden zijn en het er lekker van nemen.

En een stukje verder ligt er nog één.

Een aantal rupsen zijn een paaltje aan het inpakken. Ze lopen constant rondjes over de bovenzijde van het paaltje.

Een vinkje zit vrolijk te zingen in de schaduw van het bladerdek.

De geweien beginnen weer te groeien en tijdens de bronst zullen ze groot genoeg zijn om mee te vechten.

Twee juffers op de oever van het Nieuw Kanaal.

Boven het Nieuw Kanaal vliegt een stern.

Het valt nog niet mee om deze snelle vogels vast te leggen.

Een rozekever of een Johanneskever, ik weet het niet zeker.

Twee Oeverlibellen, ze blijven net lang genoeg zitten om ze te kunnen fotograferen.

Dit is volgens mij een parelmoervlinder.

Hier staan we op het hoogste punt van de wandeling. Het is hier 12m NAP en deze heuvel ligt op het zuidelijke deel van het Eiland van Rolvers. We blijven hier nog een halfuurtje genieten van het uitzicht.

We horen de kikkers in de poeltjes en gaan op zoek.

Ze zijn heel moeilijk te fotograferen omdat ze tussen het riet verstopt zitten en ik moet me in allerlei bochten wringen om ze vast te kunnen leggen.

Aan libellen geen gebrek in de AWD. Ook barst het van de teken, we moeten ze constant van de broekspijpen af meppen.

De dennenkaarsen beginnen uit te lopen en je ziet hier de oranje stuifmeelhouders.

We dalen af richting het water om hier ook nog even een plaatje te schieten.

Als we het eiland verlaten zien we deze krekel op het pad zitten.

We wandelen richting de Duizendmeterweg, misschien zien we nog een vos. En ja hoor, ook de vos heeft het erg warm en ligt ergens langs het pad in de schaduw te slapen.

Terwijl we de luie vos aan het fotograferen zijn komt Jolanda aanlopen. Leuk om haar weer eens te zien en ze blijft even bij ons zitten om ook wat plaatjes te schieten.

We leggen het picknickkleed klaar om even wat te gaan eten. Verse broodjes, wat blokjes kaas, stukjes worst, augurkjes met ham. Ook in de natuur kun je lekker eten als je het goed gekoeld meeneemt. :-) En als je dan ook nog dit uitzicht hebt is het weer helemaal top!

Als we na een uurtje weer naar de uitgang willen lopen komen we deze rekel tegen.

Blijkbaar ruikt hij een andere vos want hij begint de typische geluiden te maken dat vossen maken als ze elkaar tegenkomen. Wij zien de andere vos in ieder geval niet verschijnen

Nog even een blik op de Duizendmeterweg en we gaan richting de uitgang. Het zweet loopt van onze ruggen en we zijn blij dat we weer bij de auto aankomen en de airco aan kunnen zetten :-)
















Ondanks de warmte is het toch een prachtige dag geweest waarop we weer veel hebben gezien.
Het gaat nooit vervelen om hier te wandelen. We komen hier al jaren en zien nog steeds weer nieuwe dingen.
Iedereen bedankt voor het reageren op de vorige blogs.

Groet,
Peter en Janny

Het Kroondomein

Het tweede deel van de wandelingen op de Veluwe. Ditmaal een wandeling door het kroondomein bij Apeldoorn.
Na het ontbijt in het hotel te Epe gaan we op weg naar het kroondomein, we komen daar na een rit van 17km rond 09:00 aan. Het is nog een beetje fris, maar als we eenmaal lopen valt het allemaal best mee. Na ongeveer 3km is het al aardig warm en kunnen de warme fleece-vesten uit.

De gelopen route.

Hoogtekaart: Het hoogste punt van de wandeling bereiken we na 0,2km wandelen. Het is hier 97,2m hoog. Het diepste punt bereiken we na 5,67km, het is hier 48m hoog en dat is een hoogte verschil van 49,1m NAP. 

We nemen het eerste pad aan de linkerkant van fietspad. Aan de lange schaduwen kun je zien dat de zon nog laag aan de horizon staat. De vogels fluiten er vrolijk op los en dat is altijd leuk om te horen tijdens het wandelen.

We horen een vink en na wat zoeken zien we deze zingende vrouwtjes vink.

Een stukje verder lopen we tegen een rustgebied voor het wild op. Ik zie door de bomen een veldje liggen en loop een meter of 25 het rustgebied in om deze foto te schieten.

En dit is dan iets waar ik toch wel een beetje een probleem mee heb. Hele gebieden worden op de Veluwe afgesloten onder het mom van rustgebied. Naar mijn mening volkomen onnodig omdat je hier niet van de paden af mag en het wild zelf de paden mijd, zodat de kans dat je het wild stoort bijzonder klein is. Je zou een rustgebied eerder verwachten in de AWD omdat je daar wel van de paden af mag om het wild op te zoeken. Zelf zien we tijdens de gehele wandeling maar één keer een klein groepje reeën rennen, en dat ook nog zo'n grote afstand dat fotograferen totaal geen nut heeft.

Een harige rups met de naam grote beer (Arctia caja).

Wat wandelaars betreft is het hier vrij stil omdat het gebied zo groot is en maar weinig mensen zich zonder goede kaart buiten de hoofdpaden begeven. We komen de rest van de wandeling geen andere wandelaars meer tegen. Het grote voordeel van een goede wandel GPS.

We vinden deze steen bij vlag 002 op het routekaartje bovenaan dit blog. De steen staat bij een oude eik. Een anonieme gast schrijft het volgende over deze steen. "Peter Gerrits heeft rond 1750 een boom geplant in het kroondomein. Oorspronkelijk stond de boom aan de westkant van de F-weg. De laatste jaren stond de (losse) steen met het opschrift "PETER GERRITS BOOMPJE" echter bij de breed vertakte beuk aan de oostzijde van het bospad. Deze boom werd vanwege de grillige vorm ook wel het ‘Spokenboompje’ genoemd. Het Peter Gerrits Boompje zou zijn geplant rond 1750 door Peter Gerrits, boer-richter van de Wieselse Mark mogelijk als grensboom van een perceel eikenhakhout.
Het opschrift op de steen is nog enigszins te lezen.
Op de kaart van een deel van het kroondomein staat de plaats van het boompje vermeld.

Na het overlijden van Peter Gerrits heeft zijn vrouw, waarschijnlijk als bijverdienste, een kostganger in huis genomen. Ik leid dit af uit de volgende aantekening:
Reinder Berend Pas was boswachter in 1811 en daghuurder in 1827 Hij is overleden op 11-02-1848 te Twello (Gem. Voorst )op 85 jarige leeftijd des s'avonds om 2100 uur In de lijst van weerbare mannem van 1784 komt Reinder voor teWijssel in het gezin van wed. Peter Gerrits ,hij is dan 23 jaar Na zijn huwelijk woont hij met zijn vrouw Gerritje Jansen in de buurtschap K huisnr 29 (Wiesel) In 1839 woont Reinder bij het gezin van zijn zoon Jan in Twello (Gem. Voorst )"

De zon schijnt lekker, maar er staat best veel wind op de open heide.

Mooi stukje dood hout.

We lopen in de richting van het gebied De Pannenkoeksdennen. Ons oog valt op een dikke rotte stam met daarop een aantal gigantische Tonderzwammen.

Deze is zeker 1,5 meter breed.

We komen aan bij de Pannenkoeksdennen en blijven hier ongeveer drie kwartier plakken op het picknickkleed om wat te eten en lekker in de zon te liggen (vlag 003 op de routekaart). Aan het eind van dit pad ligt het laagste deel van de wandeling. (48m)

We gaan verder en op het pad hierboven zien we deze meikever wandelen.

Op de terugweg moeten we een behoorlijke klim maken.Hier zie je in de verte hoe het pad afloopt, gezien vanaf het hoogste punt.

We staan hier nog op het hoogste punt en dit is het aflopende pad in de wandelrichting.

Een rups waarvan ik de naam niet  kon achterhalen.

Links een loofbos en rechts een dennenbos. Het is heerlijk wandelen hier.

Heerlijk om hier de te kunnen wandelen en je even van de buitenwereld af te kunnen sluiten.

Nog een zingende vink die er blijkbaar ook zo over denkt :-)
.

En hier zijn we dan op het hoofdpad beland en lopen richting de uitgang.
















Het was qua kilometers niet zo'n lange wandeling, maar we zijn hier toch wel een paar uurtjes zoet geweest :-) We gaan lekker terug naar het hotel en gaan even een paar uurtjes de sauna en het Turks stoombad in voordat we uit eten gaan in Epe. Het restaurant waar we gaan eten heet de Slimmerick en het was prima eten daar.

Iedereen bedankt voor de reacties op de vorige blogs!!
Groet,
Peter en Janny

Lentevreugd en de duinen bij Wassenaar.

Het is al weer een tijdje geleden dat we gewandeld hebben. We zijn even druk geweest met andere zaken, maar afgelopen maandag zijn we weer even op pad gegaan! Dit keer naar het gebied Lentevreugd en de duinen bij Wassenaar.

De gelopen route.

Het is al middag als we aankomen in dit kleine natuurgebied. De zon schijnt, maar warm is niet en er staat een ijzige wind. Dus goed ingepakt gaan we aan de wandel.

De Hooglanders en konikspaarden lopen onze kant op en de Hooglanders loeien er op los. De foto's spreken voor zich.

De kalveren groeien al aardig.

Deze jaarling kan er wel om lachen zo te zien.

Lentevreugd is niet zo heel groot, dus rijden we nog even naar de duinen bij Wassenaar. Daar ligt het gebied Berkheide waar ook een aantal Hooglanders grazen.

Op het strand aangekomen blijkt het daar een stuk aangenamer van temperatuur te zijn. Waarschijnlijk omdat de duinen de wind tegenhouden. Even inzoomen en dan zien we Katwijk liggen.

Ik ben niet zo'n fan van tegenlicht shots, maar ik doe het toch maar even om de skyline van Scheveningen te laten zien :-)

We lopen richting de brasserie om een hapje te gaan eten, in de verte zien we een vissersboot vlak langs de kust varen. Waarschijnlijk garnalen- of kreeftvissers.

Als we na het eten uit de brasserie komen, zien we onderaan de heuvel deze tekst staan op een kleine ijssalon. Waarschijnlijk een dyslectische Italiaan.  :-) Ik hoop dat het ijs wel lekker is.

We gaan weer op weg naar de auto. Op het moment dat ik deze kraai fotografeer, zie ik een vos de struiken in schieten. Net te laat om hem nog te kunnen fotograferen. 

 

En dat was dan weer de wandeling in het natuurgebied Lentevreugd en de duinen bij Wassenaar.

Iedereen bedankt voor de reacties op de vorige uploads en misschien tot in de AWD.

Groet,

Janny en Peter