Heel erg warm

De wandeling van afgelopen maandag begint op het Pannenland. We willen vandaag weer eens naar het eiland van Rolvers om kikkers te zoeken. Het is heel erg warm merken we als we eenmaal op weg zijn.

De gelopen route.

Hoogtekaartje: Het hoogste punt van de wandeling ligt op het eiland van Rolvers het is hier 12m NAP.

Dat het warm is zie je ook aan de damherten die niet vooruit te branden zijn en het er lekker van nemen.

En een stukje verder ligt er nog één.

Een aantal rupsen zijn een paaltje aan het inpakken. Ze lopen constant rondjes over de bovenzijde van het paaltje.

Een vinkje zit vrolijk te zingen in de schaduw van het bladerdek.

De geweien beginnen weer te groeien en tijdens de bronst zullen ze groot genoeg zijn om mee te vechten.

Twee juffers op de oever van het Nieuw Kanaal.

Boven het Nieuw Kanaal vliegt een stern.

Het valt nog niet mee om deze snelle vogels vast te leggen.

Een rozekever of een Johanneskever, ik weet het niet zeker.

Twee Oeverlibellen, ze blijven net lang genoeg zitten om ze te kunnen fotograferen.

Dit is volgens mij een parelmoervlinder.

Hier staan we op het hoogste punt van de wandeling. Het is hier 12m NAP en deze heuvel ligt op het zuidelijke deel van het Eiland van Rolvers. We blijven hier nog een halfuurtje genieten van het uitzicht.

We horen de kikkers in de poeltjes en gaan op zoek.

Ze zijn heel moeilijk te fotograferen omdat ze tussen het riet verstopt zitten en ik moet me in allerlei bochten wringen om ze vast te kunnen leggen.

Aan libellen geen gebrek in de AWD. Ook barst het van de teken, we moeten ze constant van de broekspijpen af meppen.

De dennenkaarsen beginnen uit te lopen en je ziet hier de oranje stuifmeelhouders.

We dalen af richting het water om hier ook nog even een plaatje te schieten.

Als we het eiland verlaten zien we deze krekel op het pad zitten.

We wandelen richting de Duizendmeterweg, misschien zien we nog een vos. En ja hoor, ook de vos heeft het erg warm en ligt ergens langs het pad in de schaduw te slapen.

Terwijl we de luie vos aan het fotograferen zijn komt Jolanda aanlopen. Leuk om haar weer eens te zien en ze blijft even bij ons zitten om ook wat plaatjes te schieten.

We leggen het picknickkleed klaar om even wat te gaan eten. Verse broodjes, wat blokjes kaas, stukjes worst, augurkjes met ham. Ook in de natuur kun je lekker eten als je het goed gekoeld meeneemt. :-) En als je dan ook nog dit uitzicht hebt is het weer helemaal top!

Als we na een uurtje weer naar de uitgang willen lopen komen we deze rekel tegen.

Blijkbaar ruikt hij een andere vos want hij begint de typische geluiden te maken dat vossen maken als ze elkaar tegenkomen. Wij zien de andere vos in ieder geval niet verschijnen

Nog even een blik op de Duizendmeterweg en we gaan richting de uitgang. Het zweet loopt van onze ruggen en we zijn blij dat we weer bij de auto aankomen en de airco aan kunnen zetten :-)
















Ondanks de warmte is het toch een prachtige dag geweest waarop we weer veel hebben gezien.
Het gaat nooit vervelen om hier te wandelen. We komen hier al jaren en zien nog steeds weer nieuwe dingen.
Iedereen bedankt voor het reageren op de vorige blogs.

Groet,
Peter en Janny

Het Kroondomein

Het tweede deel van de wandelingen op de Veluwe. Ditmaal een wandeling door het kroondomein bij Apeldoorn.
Na het ontbijt in het hotel te Epe gaan we op weg naar het kroondomein, we komen daar na een rit van 17km rond 09:00 aan. Het is nog een beetje fris, maar als we eenmaal lopen valt het allemaal best mee. Na ongeveer 3km is het al aardig warm en kunnen de warme fleece-vesten uit.

De gelopen route.

Hoogtekaart: Het hoogste punt van de wandeling bereiken we na 0,2km wandelen. Het is hier 97,2m hoog. Het diepste punt bereiken we na 5,67km, het is hier 48m hoog en dat is een hoogte verschil van 49,1m NAP. 

We nemen het eerste pad aan de linkerkant van fietspad. Aan de lange schaduwen kun je zien dat de zon nog laag aan de horizon staat. De vogels fluiten er vrolijk op los en dat is altijd leuk om te horen tijdens het wandelen.

We horen een vink en na wat zoeken zien we deze zingende vrouwtjes vink.

Een stukje verder lopen we tegen een rustgebied voor het wild op. Ik zie door de bomen een veldje liggen en loop een meter of 25 het rustgebied in om deze foto te schieten.

En dit is dan iets waar ik toch wel een beetje een probleem mee heb. Hele gebieden worden op de Veluwe afgesloten onder het mom van rustgebied. Naar mijn mening volkomen onnodig omdat je hier niet van de paden af mag en het wild zelf de paden mijd, zodat de kans dat je het wild stoort bijzonder klein is. Je zou een rustgebied eerder verwachten in de AWD omdat je daar wel van de paden af mag om het wild op te zoeken. Zelf zien we tijdens de gehele wandeling maar één keer een klein groepje reeën rennen, en dat ook nog zo'n grote afstand dat fotograferen totaal geen nut heeft.

Een harige rups met de naam grote beer (Arctia caja).

Wat wandelaars betreft is het hier vrij stil omdat het gebied zo groot is en maar weinig mensen zich zonder goede kaart buiten de hoofdpaden begeven. We komen de rest van de wandeling geen andere wandelaars meer tegen. Het grote voordeel van een goede wandel GPS.

We vinden deze steen bij vlag 002 op het routekaartje bovenaan dit blog. De steen staat bij een oude eik. Een anonieme gast schrijft het volgende over deze steen. "Peter Gerrits heeft rond 1750 een boom geplant in het kroondomein. Oorspronkelijk stond de boom aan de westkant van de F-weg. De laatste jaren stond de (losse) steen met het opschrift "PETER GERRITS BOOMPJE" echter bij de breed vertakte beuk aan de oostzijde van het bospad. Deze boom werd vanwege de grillige vorm ook wel het ‘Spokenboompje’ genoemd. Het Peter Gerrits Boompje zou zijn geplant rond 1750 door Peter Gerrits, boer-richter van de Wieselse Mark mogelijk als grensboom van een perceel eikenhakhout.
Het opschrift op de steen is nog enigszins te lezen.
Op de kaart van een deel van het kroondomein staat de plaats van het boompje vermeld.

Na het overlijden van Peter Gerrits heeft zijn vrouw, waarschijnlijk als bijverdienste, een kostganger in huis genomen. Ik leid dit af uit de volgende aantekening:
Reinder Berend Pas was boswachter in 1811 en daghuurder in 1827 Hij is overleden op 11-02-1848 te Twello (Gem. Voorst )op 85 jarige leeftijd des s'avonds om 2100 uur In de lijst van weerbare mannem van 1784 komt Reinder voor teWijssel in het gezin van wed. Peter Gerrits ,hij is dan 23 jaar Na zijn huwelijk woont hij met zijn vrouw Gerritje Jansen in de buurtschap K huisnr 29 (Wiesel) In 1839 woont Reinder bij het gezin van zijn zoon Jan in Twello (Gem. Voorst )"

De zon schijnt lekker, maar er staat best veel wind op de open heide.

Mooi stukje dood hout.

We lopen in de richting van het gebied De Pannenkoeksdennen. Ons oog valt op een dikke rotte stam met daarop een aantal gigantische Tonderzwammen.

Deze is zeker 1,5 meter breed.

We komen aan bij de Pannenkoeksdennen en blijven hier ongeveer drie kwartier plakken op het picknickkleed om wat te eten en lekker in de zon te liggen (vlag 003 op de routekaart). Aan het eind van dit pad ligt het laagste deel van de wandeling. (48m)

We gaan verder en op het pad hierboven zien we deze meikever wandelen.

Op de terugweg moeten we een behoorlijke klim maken.Hier zie je in de verte hoe het pad afloopt, gezien vanaf het hoogste punt.

We staan hier nog op het hoogste punt en dit is het aflopende pad in de wandelrichting.

Een rups waarvan ik de naam niet  kon achterhalen.

Links een loofbos en rechts een dennenbos. Het is heerlijk wandelen hier.

Heerlijk om hier de te kunnen wandelen en je even van de buitenwereld af te kunnen sluiten.

Nog een zingende vink die er blijkbaar ook zo over denkt :-)
.

En hier zijn we dan op het hoofdpad beland en lopen richting de uitgang.
















Het was qua kilometers niet zo'n lange wandeling, maar we zijn hier toch wel een paar uurtjes zoet geweest :-) We gaan lekker terug naar het hotel en gaan even een paar uurtjes de sauna en het Turks stoombad in voordat we uit eten gaan in Epe. Het restaurant waar we gaan eten heet de Slimmerick en het was prima eten daar.

Iedereen bedankt voor de reacties op de vorige blogs!!
Groet,
Peter en Janny

Grauwe dag met een lichtpuntje

Gisteren zijn we weer een richting de AWD gereden om een lekker te gaan wandelen.
Het is een behoorlijk grauwe dag en dat maakt het fotograferen er niet makkelijker op.
Maar we gaan het toch maar proberen en het is achteraf gezien best aardig gelukt. We hebben maar 7km gelopen en toch zijn we ruim 4 1/2 uur in de AWD geweest.

De Gelopen route.

Op het Pannenland staat deze dame op een heuveltje naar ons te kijken. Ze blijft mooi staan terwijl ik een plaatje schiet.

Er hangt een grauw grijze lucht boven de AWD, dat maakt de foto's niet echt mooier doordat de iso waarde wat omhoog gaat. Maar goed, we banjeren door de sneeuw verder richting de Waterspreeuw. Het is best zwaar lopen door die half gesmolten sneeuw en hier en daar is het best nog glad op de paden.

De waterspreeuw zit vandaag in de betonnen bak aan het Pannenland en niet in de buurt van het eiland van rolvers waar hij normaal voedsel aan het zoeken is.

De spreeuw zit geen moment stil en springt af en toe in het water en duikt naar de bodem voor voedsel.

Na een tijdje hebben we weer genoeg spreeuw gezien en gaan we richting het eiland van Rolvers. Onderweg komen we een moeder met jong tegen die aan de overkant van het water aan het grazen zijn.

Als we langs het eiland van Rolvers lopen komt er eindelijk een beetje kleur in de lucht en komt de zon soms even tevoorschijn. Ik maakt er meteen gebruik van door even snel wat foto's te maken met mijn landschap camera.

Hier lopen we nog steeds lang het eiland richting de schuilhut op de Duizendmeterweg. De wereld ziet er meteen wat vrolijker uit als de zon en het blauw in de lucht zich laten zien. 

Opeens horen we voor ons het typische geluid van zwanenvleugels en het lijkt dichterbij te komen. Ik zet mijn camera op mijn gemak in de sportstand, want de zwanen moeten nog in zicht komen. Na een tijdje komen ze laag over het water aanvliegen. Wat een machtig geluid is dat toch als ze zo vlak langs je vliegen.

We komen aan bij de schuilhut waar het best druk is. We zien dat Ria van "Struinen door het AWD" er ook is, het is alweer een tijd geleden dat we haar gezien hebben. En de vossen zijn er ook dus dat is dubbel leuk. Dit is de eerste vos die we zien en later komen er nog twee vossen opdagen.

Deze vos is wat schuwer, ze staat hondenbrokken te eten die daar door een dame die het niet helemaal snapt neer zijn gegooid. Ze zegt "ik doe dat al jaren" waarop ik zeg dat ze het dan al jaren niet goed doet. De dame vertrekt en ik kon even geen hondenbrokjes vinden om haar terug te lokken. :-)

Dan komt ook de vos met het litteken opdagen en deze begint ook van de brokken te snoepen.

Terwijl we wat broodjes eten en een bakkie thee drinken lopen de vossen af en aan en liggen de fotografen in de sneeuw plaatjes te schieten. Wel gezellig overigens en zo kom ik nog een fotograaf tegen die Djurre heet. Die ken ik nog van Zoom waar hij onder de naam Boukes bekend is, je kunt zijn foto's op Zoom.nl  hier bekijken. Heel leuk, want ik heb veel van zijn foto's bekeken maar heb hem nog nooit ontmoet tot vandaag.

Ondertussen lopen de modellen af en toe eens langs en onderbreek ik de lunch om even een foto te schieten Er zijn toch vervelendere manieren om je dag door te brengen :-)

Je vraagt je toch af wat zo'n vos denkt als hij zo voor zich uit zit te staren? Wat een prachtig koppie!

Ria wijst ons op op een plek waar een ijsvogeltje rondhangt. Als we Ria daar later opzoeken zien we de ijsvogel. Ik kom hier aardig wat millimeters tekort met mijn 250mm lens, dus moet ik achteraf nog wat kunstgrepen in Photoshop uitvoeren om er nog een behoorlijk plaatje uit te persen.

Niet zo scherp als ik graag zou willen, maar ik ben er wel tevreden over. Volgende keer neem ik de Sigma 300mm maar mee met de 2x convertor, zodat ik het eens met 600mm kan proberen.

Al met al is het toch een mooie dag geworden en hebben we weer een aantal leuke mensen ontmoet. Ik hoop dat ze nog even reageren zodat we ook op hun websites kunnen gaan kijken naar de foto's.
Als we weer in de auto stappen is het donker en rijden we moe, maar voldaan naar huis.
Iedereen bedankt voor de reactie op de vorige uploads en we wensen iedereen nog een veilige jaarwisseling toe!!

Groet,
Peter en Janny