Speurtocht naar de Inktviszwam

Maandag was het weer een mooie droge dag in de AWD.
Nou ja, droog? De grond was nog behoorlijk drassig op de meeste plekken.
We gingen maandag op zoek naar de Intviszwam, een zeldzame zwammen soort die wel in de AWD te vinden is. We hadden de GPS coördinaten van de laatst gevonden Inktviszwam op Waarneming.nl gevonden, dus wij die kant op om te kijken of we deze zwammen konden vinden.

Op het Kromboomsveld richting De Zilk.

Hoewel het droog is blijft de lucht nog gedeeltelijk grijs.

We komen na een stevige wandeling aan op het Witteveld
en genieten hier van de herfstkleuren en het uitzicht over
het water.
De lucht trekt langzaam een beetje open en het zonnetje
komt zowaar even door. Wat een uitzicht!

Hier zijn we op de GPS coördinaten van de Inktviszwam
aangekomen en beklimmen een hoge heuvel om van het
uitzicht te genieten. We zijn hier vlak bij het RuigeVeld.

We besluiten dwars door het gebied te trekken en komen
er achter dat dat makkelijker gezegd dan gedaan is :-)
Doornstruiken, heel erg dicht begroeit bos en drijfnatte
rietvelden blijken op onze weg te liggen. Gelukkig hebben
we de GPS bij ons anders waren we waarschijnlijk de
oriëntatie allang kwijt geraakt.

Hieronder één van de bewoners van dit mooie stukje
natuur.

De korstmossen tieren weer weelderig en hier en daar
groeien de Judasoren op de stammen. Prachtig die kleuren
van de mossen.

We zien genoeg zwammen, maar de zeldzame Inktviszwam
is nergens te vinden. Maar we zijn er toch, dus zoeken
we vrolijk door :-)

Weer zo'n mooie gele soort! Dooiergele mestzwam denk ik.

Janny ziet een Aardster, dit is de eerste die wij dit jaar
zien. Hij is op zijn retour, maar nog mooi genoeg om een
plaatje te schieten.

Ook dit is een mooie soort waarvan ik de naam nog
even moet opzoeken.

Dit lijken een soort Inktzwammen te zijn, maar ze zijn
nog te jong om er ze een naam te kunnen geven.

Midden op het graspad staan deze leuke zwammetjes.
Ik ben vandaag lui en zoek de namen later nog wel op.

Deze kleur valt meteen op en het laat weer zien hoe
mooi de natuur kan zijn.

Na lang ploeteren door de dichte begroeiing waar
waarschijnlijk alleen dieren komen, is het einde in zicht.
En meteen stuiten we op en schat aan mooie oranje
wasplaten onder een paar eikenbomen.

Ze vallen meteen op tussen het groen en de bruine
bladeren.

Ik kan even geen genoeg krijgen van deze zwammen.

En hier is de laatste met een veel donkerdere kleur oranje.

Hier zijn al weer bijna op het Pannenland.

Op het Panneland zien we dit damhert die een beetje moeilijk
lijkt te lopen. Bang is ze zeker niet en ze doet net alsof
we er niet zijn.

Vlakbij de Parkeerplaats staat dit jonge vrouwtje te grazen.
Prachtig dier!

De Intviszwam hebben we niet kunnen vinden, maar het was de moeite zeker waard.
Het weer was prachtig en het bleef droog, dus wat wil je nog meer!!
En er was weer genoeg te zien in dit prachtige wandelgebied.

Landgoed Vogelenzang

Vandaag eens niet de AWD, maar landgoed Vogelenzang.
We zijn daar een tijd niet geweest en we weten dat er veel paddenstoelen te vinden zijn op het landgoed.
Gelukkig dat we eens een keer op zaterdag zijn gaan wandelen, want het weer was super te noemen.
Het lijkt wel zomer i.p.v. herfst.

Achterin het landgoed ligt dit stukje natuur. Hier werd
1,5 jaar geleden een vrij grote houten woning gebouwd.
Vandaag was er geen spoor meer van het huis te vinden?
Heel vreemd! Achteraf blijk dat dit huis hier neergezet was voor de film "de laatste dagen van Emma Blank" van Alex van Warmerdam. Dat huis is voor die film gemaakt en na de opnamen afgebroken.

Het landgoed is open voor wandelaars, er zijn hele
mooie plekjes te vinden en het staat vol met prachtige
oude bomen.

Dit is aan de andere kant van het hek in de AWD.

Ook aan de andere kant van het hek. Het boompje staat
op een hoge heuvel en steekt mooi af tegen de blauwe
lucht.

Op het landgoed ligt deze haan tussen de wortels in de
zon. Als wij langs lopen staat hij even op.

Net voorbij de haan staan deze bundelzwammen in de
berm.

We lopen het bos op het landgoed in en zien deze kleine
Mycena's uit de bladeren steken.

Nog een zwam waarvan ik de naam niet weet.

Nog meer kleine Mycena's .

Op een losliggende tak groeien deze piepkleine oor
zwammen. Dit is de eerste keer dat we zulke kleine
Witte Oorzwammetjes (Crepidotus) zien.

Janny ontdekt deze Biefstukzwam. Het is een oudje
maar je kunt nog goed zien waar de naam vandaan komt.

Op een omgevallen boom zien we knoopzwam.
Ook nog niet eerder gezien, dus is dit voor ons weer
een bijzondere ontdekking.

Judasoor op een stukje losliggend hout.
















Dit is een Fluweelboleet en een flinke.

Ik denk dat dit Dennenvlamhoed is, maar weet het niet
zeker.

Weer een heel klein zwammetje waarvan ik de naam
nog moet opzoeken. Wel weer prachtig om te zien.
Het is waarschijnlijk een Waaiertje.

Echte Elfenbanken. Niet zeldzaam.

Op het landgoed lopen een stuk of 15 Damherten rond.

Dit mooie donkere exemplaar blijft lang genoeg staan
om te fotograferen.

Onderweg zijn we nog een leuk stel tegengekomen die
beide van fotografie houden. We zijn nog een tijdje met
ze opgetrokken, het is leuk dat ze dezelfde hobby
en liefde voor de natuur hebben!!

Een houtzwam op een omgevallen boom en een heel
apart exemplaar. Een Dikrand Tonderzwam.

Nog een aantal Stuifzwammen op een kluitje.

En dan ziet Bollenmeisje deze Houtknotszwam staan op een boomstam.
Niet iets wat je elke dag tegenkomt, dus ook hier zijn
we weer erg blij mee!!

Tja, ook dit komt voor in de natuur. De voorste koe is
moe en de andere koe duwt hem vooruit.

Ik ga bijna op deze mega kleine paddenstoeltjes staan
Het is dat ik toevallig naar de grond keek, anders zou
ik ze nooit hebben gezien. De natuur op zijn mini mooist. :-)
Voor zover ik weet zijn het Mosklokjes.

Bij de parkeerplaats op het Pannenland lopen een aantal
pauwen rond. Jammer van het hek op de achtergrond,
maar je kunt niet alles hebben :-)
















Het was weer een geslaagde wandeldag met mooie uitzichten, paddenstoelen, dieren en mede wandelaars!
We snappen nog steeds niet waar dat splinternieuwe huis gebleven is wat op het landgoed?
Misschien was de vergunning niet in orde en moest het weer worden afgebroken?
En zo blijf je soms met een raadseltje zitten :-)

Paddo trip

We komen zondag 15 November aan op het Pannenland rond 12:30.
Lekker rustig want het regent, dus de meeste wandelaars lijken thuis bij de verwarming te zitten.
We trekken de poncho's aan en gaan rechtsaf de Beukenlaan op.

Meteen vinden we deze Zwavelkopjes. De kleuren op
het natte hout geven een mooi effect bij deze zwammen.

Dennenschelpzwam en ook te vinden op de Beukenlaan.
Hij is weer wat groter geworden dan hij twee weken
geleden was.

Zo te zien een kleine Echte Tondelzwam. Hij is nog klein
en steekt mooi af tegen de kleuren op van de boomstam.

Kleine Bundel Mycena's of Helm Mycena's, ze zijn
moeilijk uit elkaar te halen.

Mycena Rosea, ze zijn een beetje op hun retour.

Moeilijk te zeggen wat dit is. Veel soorten zijn alleen
onder een microscoop te determineren. Maar waarschijnlijk
een Helmmycena.

De Beukenlaan staat vol met zwammen waaronder ook
deze soort waarvan ik de naam niet weet.

Nog een Helmycena.

Janny ziet deze prachtige roze heksenschermpjes staan
achter een omgevallen boomstam. Geweldig die roze kleur.

Geen idee wat dit is, hij groeit ondersteboven zodat
alleen de lamellen te zien zijn.

Op ongeveer 10 meter van van het pad ligt dit damhertkalf
in het gras. Moeder staat te eten en tussen de struiken
staat een spitser.

Dit is de spitser die bij het jong schijnt te horen.

Mijn oog valt op een aantal Porseleinzwammen en ik
laat de damherten even links liggen.

Op een ander stam zie ik deze nog hele kleine porselein
zwammen.

Klaar met de Porseleinzwammen en moeder is onder
tussen achter de struiken vandaan gekomen.

Vlak voordat we de Beukenlaan verlaten zien we deze
zwammen op een omgevallen beuk.

Schubbige bundelzwam, onder een beuk op een zijpad
van de Beukenlaan.

Vlak bij de Oase lassen we even een rustpauze in.
Terwijl we lekker zitten te eten zien we deze zwam staan.
Er staat nog wat water in de hoed, ik denk dat het een
Schijnridderzwam is.

Tijdens het eten loopt er ook nog een Spitser voorbij.

Achter het bankje ontdekt Janny een Trilzwam, de
eerste die we vandaag tegenkomen.

Op de Duivendrift zien we deze Gewone Glimmerinkt
zwammen. De eerste die we in de AWD tegen komen.

In een stuk eikenbos op het Duivendrift zien we weer
een mooie Trilzwam. We vinden ze alleen op eikenbomen.

Op de terugweg vinden we deze oude Parelstuifzwam
bij het Vinkenveld. Weinig licht maar het lukt toch om
ze vast te leggen.

Nog wat Zwavelkopjes op het Pannenland.

Het is toch nog lekker droog gebleven tijdens de wandeling
en het was ook nog eens lekker rustig in de AWD en
dat voor een zondag.. :-)
Het was weer een prachtige dag en we hebben ook weer prachtige dingen gezien tijdens de wandeling.



IJSHAAR:
De onderstaande foto is niet gamaakt in de AWD, maar in de onzaligebossen op de Veluwe in de winter van 2008. Toen ik dit fotografeerde had ik nog geen idee wat het nou precies was. Na lang zoeken kwam ik er achter dat het IJSHAAR is.

Een zeldzaam fenomeen:
Een bijzonder verschijnsel: ijshaar of haarijs dat soms in beuken- of gemengde bossen met beuken of eiken te vinden is. Tot nu toe is het alleen aangetroffen op dode takken van eik en beuk, waarvan de schors nog maar kort geleden losgelaten heeft.
De alleroudste beschrijving van het fenomeen dateert van 1833, maar wordt dan nog op geen enkele manier begrepen: de haardunne ijsdraden smelten op de hand, maar lijken niet op normale rijp. Een tweede publicatie, uit 1918, is van Alfred Wegener, die vaststelt dat het "haareis" onstaat in nachten met lichte vorst (-4°C) op plaatsen met een zeer hoge luchtvochtigheid (100%). Het water vriest echter niet van buitenaf aan, maar lijkt vanuit het hout te komen: de haren groeien van onderaf aan! Wegener vermoedt een relatie met schimmels, omdat hij mycelium op het dode, ontschorste hout denkt waar te memen, maar komt niet tot een verklaring. In 1985 doet de meteoroloog Karl Lenggenhager proefjes met dood hout: op hout dat eerst in water is ondergedompeld, ontstaat 's nachts wel ijs, maar als dun laagje, niet haarvormig. Op een ander stuk beukenhout (dat hij niet eerst "prepareerde") ontstaat tot half maart wel ijshaar in vriesnachten (met draden tot 9 cm lang!). Ofschoon hij alle voorwaarden voor het fenomeen nauwkeurig onderzoekt en beschrijft, vindt Lenggenhager geen verklaring; een mogelijk verband met schimmels wordt door hem nergens genoemd.
Het eerste artikel met een sluitende verklaring verscheen in het Schweizer Zeitschrift für Pilzkunde in 2005 van de hand van Gerhart Wagner. Hij trof haarijs op stukjes hout, waarop ook paddestoelen zaten die hij liet determineren als Gele trilzwam (Tremella mesenterica) en Zwarte trilzwam (Exidia glandulosa). Fysiologisch onderzoek leidde uiteindelijk tot de volgende verklaring: in het dode hout moet een schimmel actief zijn. De vrijkomende oxidatie- en verteringsenergie houdt het hout iets warmer dan de omgeving. De verbrandingsproducten, water en koolstofdioxide, worden uit het hout naar buiten afgescheiden en het water, eenmaal buiten, bevriest meteen, waardoor de haren inderdaad van onderaf aangroeien.

Dus als je dit ooit in de bossen ziet liggen dan meteen vastleggen, want de kans is groot dat je dit nooit meer te zien krijgt tijdens je wandelingen.